Κυριακή κοντή γιορτή...
Και εκεί που καθόμουν και απλά ζοριζόμουν με μία ακόμη Κυριακή, είπα να την αγνοήσω και αυτήν και τον παλιοχαρακτήρα της, που κάθε βδομάδα με μιρλιάζει, και αντί αυτού να πιστέψω πως ζω μια ήρεμη *απλά Παρασκευή. Γιατί αν όλα είναι στο κεφάλι μου, όπως λένε συχνά, γιατί να μην είναι και αυτό;
Έτσι, με χαρωπή μουσική παρέα, βρίσκομαι τώρα εδώ και χαμογελάω στην οθόνη.
Και κάθομαι και σκέφτομαι τους ανθρώπους της ζωής μου. Και τριγυρνάνε οι φάτσες τους στο κεφάλι μου, σαν μια σούπα από αιωρούμενα κεφάλια, και χαμογελάω λίγο περισσότερο. Άλλοι υπάρχουν ακόμα, άλλοι όχι, άλλοι έχουν αλλάξει φάτσες, άλλοι έχουν άλλο ''χρώμα'' συναισθήματος πια, άλλοι μου λείπουν, άλλους θέλω να τους ξαναδω, άλλοι μου τη δίνουν, άλλοι φεύγουν κ δε θέλω, άλλοι μένουν και πάλι δεν θέλω. Όπως και να έχει όμως με όλους αυτούς έχω καθορίσει τον εαυτό μου. Και με αυτούς αλλά και χωρίς αυτούς. Εν γνώση τους ή και όχι τόσο... Ιδέα δεν έχω κιόλας πώς....
Και μετά τα κεφάλια γίνονται εικόνες. Με χρώματα. Με φωνές. Με γέλια. Με χαρές. Με κλάματα. Με μοναξιές. Με πόσα πολλά... *αναμνήσεις τις ονομάζουμε με ενημερώνουν...
Και αυτά όλα όταν έχουν περάσει φαντάζουν πολύ μακρινά. Όμως η αίσθηση που αφήνουν καθόλου μακρινή δεν είναι, ακόμα και αν έχουν ξεθωριάσει τα χρώματα, κάποιες φάτσες, κάποια μέρη! Και χωρίς αυτά όλα, τι είμαστε άραγε; Έχουμε το οτιδήποτε άλλο; Απαντάω μόνη μου βεβαίως βεβαίως. Αλλά όχι εδώ!
Όμως όλα τα παραπάνω έχουν την ψυχολογία της Κυριακής, και συνειδητοποιώ πως πάλι με ξεγέλασε η παγαπόντισα μέρα. Και κάπως έτσι στεναχωρώ την Παρασκευή που τόσο συμπαθώ, και είμαι σίγουρη πως θα με εκδικηθεί με την πρώτη ευκαιρία σε ελάχιστες μέρες!
Το τρομακτικό είναι πως πλησιάζει η Δευτέρα, η χαιρέκακη φίλη της Κυριακής, που απλά ισοπεδώνει την όποια νοσταλγική διάθεση μπορεί να μας προσφέρει η προηγούμενη *αν και όταν θέλει, απλά και μόνο με τον ήχο του ονόματός της... Δευτέρα!! ουστ!
Σε απάντηση σε όλα αυτά, προτείνω λοιπόν, να αλλάξουμε τα ονόματα των ημερών της εβδομάδας! Για να αλλάξουν λίγο τρόπους και οι ίδιες οι μέρες, γιατί ρόιδο μας τα έχουν κάνει λιγάκι! Γιατί εγώ σήμερα ηθελα να έχω κέφια, και όμως δεν έχω!
Γεμίζω ένα ποτήρι με ένα αφέψημα της επιλογής μου και χαιρετώ.
Κυριακή 15 Μαρτίου 2009
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου