*Βγάλτε με απ'τις σκακιέρες σας*

"Αλίμονο σ'αυτόν που ταξιδεύει σε θάλασσα πρωτόγνωρη,
χωρίς λιμάνι κοντινό,
χωρίς πυξίδα"

Και πάλι εδώ...
ουφ...
και το όνειρο απλά θυμίζει πως κοιμόμαστε!
Με την αποφυγή μπορείς να νικήσεις και τον πιο μεγάλο πόθο, τον πιο μεγάλο πόνο, το πιο μεγάλο ζόρι, την πιο μεγάλη ήττα. Μια απλή αποχώρηση από το παιχνίδι. Όμως με το να αποφεύγεις τελικά τι μένει από το παιχνίδι; Και τελικά γιατί παίζουμε; Μόνο για να κερδίσουμε;
Ρίχνοντας από μόνος σου τον βασιλιά σου σε ένδειξη ήττας χωρίς να έχει ξεκινήσει καλά καλά το παιχνίδι μπορείς να σώσεις τον εγωισμό σου; Μπορείς να είσαι σίγουρος πάντα πως η ήττα, το μπλέξιμο, το μπέρδεμα, το ζόρι θα έρθει χωρίς να προσπαθήσεις;
Ποτέ δεν ήταν απλά τα πράγματα, όμως εμένα έχει αρχίσει να μου αρέσει η απλότητα! Και να την αποζητώ. Όχι άλλες εξηγήσεις, όχι άλλες ιστορίες, όχι άλλο! Αρκεί το παιχνίδι. Γι'αυτό είμαστε εδώ. Για το παιχνίδι. Αρκεί αυτό. Χάσεις, κερδίσεις, έπαιξες, αυτό είναι το ωραίο. Όμως ας παίξουμε ίσαμε το τέλος, και ας χάσω. Στη μέση μένω απλά με απορίες, πολλές όμως. Και δεν μου αρέσει. Δεν μου αρέσει που μου κόπηκε το παιχνίδι, δεν μου αρέσει που δεν κατάλαβα, δεν μου αρέσει!
Δυνατός εχθρός η πραγματικότητα, πολύ δυνατός, και δεν ξέρω αν η ανθρώπινη υπόστασή μας την αντέχει. Πολλοί σπάνε...όλοι σπάμε...με πολλούς τρόπους. Ζητούμενο ποιο είναι; Ένα ωραίο ταξίδι, ένα ωραίο παιχνίδι! Ανάθεμα σε όποιον παίζει για τη νίκη, ίσο ανάθεμα σε όποιον δεν παίζει μέχρι τέλους.
Μέχρι τέλους λοιπόν, απέναντι στην πραγματικότητα, απέναντι στα λάθη, στα στραβά, στα ωραία!

Και πάλι τα τραγούδια με ακολουθούν, θυμίζοντάς μου απλά, όπως πολύ σωστά μου έλεγε πάντα ο αγαπημένος μου δάσκαλος, πως ό,τι και να πω, σκεφτώ, τα έχουν πει και σκεφτεί και άλλοι, και τα έχουν εκφράσει, πιθανώς και με καλύτερο τρόπο... ας ψάξω εκεί λοιπόν, όχι τους λόγους της μη πρωτοτυπίας μου, αλλά για συντρόφους. Συντρόφους που θα ψιθυρίζουν όταν παίζω, όταν χάνω, όταν κερδίζω, όταν αποχωρώ, όταν περιμένω, όταν υπάρχω.

* μέθα, μέθα αδιάκοπα
αλλά με τι; με ρακή, με κρασί, με ποίηση, με αρετή,
με ό,τι θέλεις, αλλά μέθα!!

Αφήνω το αφέψημα, τείνω προς τα μπουκάλια με τα χρωματιστά υγρά μέσα! Κάνουν την ήττα να φαίνεται πιο ευχάριστη ή και αξιοπρεπή, τη νίκη ανυπερβλητη και την όποια αποχώρηση ματαιότητα και βοηθούν να βρεις νέους συμπαίκτες. Νέους απέναντι, νέους δίπλα.

Βγάλτε με απ'τις σκακιέρες αν δεν θέλετε να παίξουμε.