Απο μικρή μου έλεγαν πως μεγαλώνοντας πρέπει να προσέξω τις επιλογές μου,την κρίση μου και να ελέγχω τα συναισθήματά μου.Δυστυχώς τίποτα δεν πρόσεξα..και την πάτησα..
Τώρα πια είναι αργά.Έχω μάθει να επιλέγω λάθος,κρίνοντας λάθος και να νιώθω ανεξέλεγκτα.Το παράξενο είναι πως ενώ γνωρίζω πως είναι λάθος δεν μπορώ να αντιδράσω.Αποφασίζω να αντιδράσω..
Αποφασιστικά γυρίζω σελίδα.Χρησιμοποιώ την εμπειρία που μου έδωσαν οι διεγραμμένοι απο τη ζωή μου και περιμένω με περιέργεια μια πιο σωστή επιλογή..
Αποφεύγω πλέον την κακία,τη μιζέρια,την πονηριά,την αγένεια..αποφεύγω δηλαδή λάθη του παρελθόντος..Και γνωρίζω κάτι καινούργιο..το αδύνατο..ή καλύτερα... το μακρινό..
Και αρχίζω πάλι απο την αρχή..λάθος επιλογή,λάθος κρίση,ανεξέλεγκτα συναισθήματα..συναισθήματα που δεν δίνονται ανεξέλεγκτα,δρουν ανεξέλεγκτα και αυτοκαταστροφικά..επιλογή που για μένα είναι σωστή,αλλά γενικώς λάθος..κρίση που επιμένει οτι κάνω το σωστό..Όλα τόσο μπερδεμένα..Κοιτάω αλλού,σίγουρα πιο κοντά(οχι σε αντιλήψεις,όχι ποιητικά,πεζά χιλιομετρικά) ..σωστά γενικώς..για μένα όμως λάθος..Το μυαλό μου κολλημένο... Κολλημένο σε αυτό που δεν έχω τη δυνατότητα να διεκδικήσω..
Απο μικρή επέμενα..χωρίς να νικάω ποτέ..και αυτό μάλλον δεν αλλάζει...
Παρασκευή 24 Απριλίου 2009
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου