Δεν είναι αληθινό...Θα κρατήσει για πάντα...

Στην αναζήτηση, λοιπόν ,αυτού που θα κρατήσει για πάντα...

Αποφάσισα να δώσω σημασία στα ασήμαντα και να τους δώσω πρωταρχικό ρόλο στη ζωή μου. Απομονώνω τις σκέψεις που με κάνουν να τρελαίνομαι και αφήνω μόνο το ασήμαντο.. και το αναλύω μέχρι να το καταλάβω.. μέχρι να το κάνω σημαντικό..

Είναι κουραστικό να σκέφτομαι πολλά ταυτόχρονα, κυρίως όταν δεν θέλω να υπάρχουν αυτά στο μυαλό μου.. όταν λαμβάνω πολλά ταυτόχρονα και δεν μπορώ να αποβάλλω όσα δεν θέλω.. Είμαι γεννημένος δέκτης.. Δεν θέλω να γίνω πομπός.. Απλά θέλω να μην είμαι δέκτης.. Κ αυτό είναι τρομακτικά δύσκολο..

Το προσπαθώ. Σταματάω τις σκέψεις που εξουσιάζουν το μυαλό μου δίνοντάς του τροφή για συναισθήματα.. Ερεθίσματα που καταλήγουν πάντα σε εξάρσεις.. *εξάρσεις σκέψεων και συναισθημάτων..* όλα υπαρκτά..

Και πάνω που παω να συνηθίσω, λύσω, νιώσω...όλα αυτά τα υπαρκτά χάνονται.. και μένω να τα αναζητάω απεγνωσμένα.. Ξέρω ότι υπάρχουν κ όμως δεν τα βρίσκω πουθενά...

Κ αφού επέτρεψα μόνο στο αδύνατο να υπάρχει, προσπαθώ να το κρατήσω.. και βλέπω ότι είναι απλό.. πολύ πιο εύκολο από το να κρατήσω το σημαντικό ,το αληθινό, το εύκολο.. Γιατί είναι κάτι που το δημιουργώ εγώ, που υπάρχει γιατί εγώ του το επιτρέπω..

Πόνεσα πολύ προσπαθώντας να κρατήσω αυτό που ερέθιζε το μυαλό και τα μάτια μου.. Ήταν ανέφικτο. Όχι γιατί δεν προσπάθησα ούτε γιατί δεν υπήρχε θέληση.. απλά γιατί ήταν αληθινό και τόσο μα τόσο σημαντικό..(για όλους και για μένα)..

Στράφηκα στο ανέφικτο, στο ιδανικό, στο ψεύτικο, το ασήμαντο(για όλους τους άλλους).. το έκανα σημαντικό για μένα(και αυτό φτάνει)..Ίσως έτσι να μην πονέσω ποτέ ξανά..

Δεν είναι αληθινό...Θα κρατήσει για πάντα...